Vakantie, ben jij er ook zo aan toe?
21 juli 2018
Toon alles

De eerste stap!

De eerste stap.

Tijdens mijn werk kom ik er steeds meer achter dat mijn conditie wel wat beter kan.
Ook als ik in de tuin aan het werk ben gaat dan minder goed.
Ik ben gewoon sneller moe.
Hier moet echt wat aan veranderen vind ik persoonlijk.
Nu heb ik een soort antipathie tegen het woord moet, alleen actie is nu echt gewenst.
Ik wil gewoon graag met de kinderen mee kunnen bewegen, tijdens de weerbaarheidstraining mee kunnen spelen.
Langzaam komt het idee bij me op om toch weer te gaan hardlopen.
Het start bij het idee.

Tijdens bezoekjes opperde ik hier en daar al eens, ik wil toch weer gaan hardlopen.
Ik hoopte op positieve aanmoediging, alleen dat gebeurde heel weinig.
Wat vind je er aan dat hardlopen. Denk je om je knieën die gaan er echt aan, dat is echt slecht.
Hm dat waren niet echt de woorden die ik wilde horen.
Ja, ik weet ook wel dat hardlopen belastend is voor knieën. Ja, en is het echt leuk?

Een paar jaar geleden was ik ook al eens gestart met hardlopen.
Pff als ik denk aan de eerste weken, dan moet ik weer lachen. Wat een enorme inspanning moest ik leveren om te gaan en om dan ook echt te gaan hardlopen.

Toch blijft het in mijn hoofd gonzen dat het toch echt heel goed voor me gaat zijn.
Het duurde nog even en toen knop omgezet en gaan!
Het was wederom een enorme inspanning niet alleen lichamelijk maar ook in mijn hoofd.
Er zijn zoveel andere dingen die ik in die tijd ook wel zou kunnen doen. Het smoesjes kabinet stond klaar om de boel te saboteren.
Het was me duidelijk, ik heb een plan te maken.
Ik schrijf de hardloop momenten in mijn agenda als een belangrijke afspraak, alleen nu met me zelf.
3 ochtenden per week zo rond 8.00 uur in de ochtend stap ik de deur uit om in actie te gaan.

Nu een half jaar later staan deze afspraken niet meer in de agenda.
Zonde zou je kunnen zeggen.
Nee hoor, ik ga nu gewoon hardlopen. Het hoort nu bij mijn routine net als tanden poetsen.
Het heeft me zoveel opgeleverd hier ga ik gewoon mee door.

Mijn conditie gaat nog steeds vooruit, kan weer rennen met de kinderen zo fijn.
Mijn gedachten hebben lekker tijd tijdens het rennen om alle kanten uit te gaan.
Mijn spieren worden sterker, daar ben ik trots op.
En ik heb nu zelfs een back-up plan voor als het weer te slecht is.
Ik heb de afspraak bij de sportschool dat ik bij slecht weer gebruik mag maken van de loopband.

Wat ik hier uit geleerd heb is dat je omgeving je niet altijd zal aanmoedigen.
Dat je van binnen echt wel weet dat het echt verstandig is om stappen te zetten.
Heb je je daar voor in te zetten, zeker!!
Ervaar je weerstand in je zelf, absoluut!!

Alleen als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan, zal het resultaat altijd het zelfde zijn.

De blog schrijf ik nadat ik net terug ben van een rondje hardlopen, wat dus gestart is bij de eerste stap.

Liefs Monique.

PS.Wil je gebruik maken van de gratis skype sessie stuur mij dan een mail.
Ja! ik maak graag gebruik van de gratis 30 minuten skype sessie.
Je ontvangt van mij een mail vragen zodat het gesprek heel waardevol voor je gaat zijn.
Tot gauw.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *